Ir FFs

مصرف عصاره لیمو ترش در جلوگیری از سوء هاضمه بسیار مفید است چرا كه پس از ورود به جهاز هاضمه به باكتری‌های مفید حمله وعملیات آنها را خنثی كرده و حالت اسیدیته و تخمیر را به وجود می‌آورد.

دكتر اردلان نبی‌زاده متخصص بیماری‌های گوارشی :
مصرف عصاره لیمو ترش در جلوگیری از سوء هاضمه بسیار مفید است چرا كه پس از ورود به جهاز هاضمه به باكتری‌های مفید حمله وعملیات آنها را خنثی كرده و حالت اسیدیته و تخمیر را به وجود می‌آورد.
اختلالات مجاری گوارشی از جمله‌ سوء هاضمه از عمومی‌ترین شكایات بهداشتی افراد است، اظهار كرد: سوء هاضمه بر اثر باقی ماندن مقداری فضولات در قسمتی از روده بزرگ تولید می‌شود كه به راحتی و با مصرف میوه پس از صرف غذا می‌توان از بروز آن پیشگیری كرد.
دلیل این امر دفع فضولات توسط میوه انجام شده و عمل جهاز هاضمه‌ تنظیم می‌شود.
مصرف آب میوه و میوه پس از صرف غذا را تنها باعث ضدعفونی شدن جهازهاضمه بوده و مصرف میوه سموم موجود در شرائین، پوست و كلیه‌ها را نیز دفع كرده و به سلامت هر چه بیشتر این قسمت‌های بدن كمك می‌كند.

اغلب میوه‌ها برای پیشگیری از سو‌ءهاضمه مفیدند،  البته از این میان مصرف لیموترش و سیب اثر مفیدتری داشته و در پیشگیری موثرترند.
خوردن عصاره لیمویی كه روی آتش پخته شده باشد را در برطرف ساختن سوء هاضمه موثر است و  افراد می‌توانند برای از بین بردن اثرات سوء چربی بعد از خوردن هر غذای چرب عصاره لااقل یك عدد لیموترش را مصرف كنند.
isna

دارچين (نام علمي: Cinnamomum verum و همچنين Cinnamomum zelanicum) درختچه‌اى است از راسته لورالس (Laurales) تيره برگ‌بوها (Lauraceae) از جنس دارچين‌ها (Cinnamomum).

درختچه دارچين درختى است کوچک، هميشه سبز، به ارتفاع تا متر که از تمام قسمت‌هاى آن بويى مطبوع استشمام مى‌شود. گل‌هاى آن در فاصله ماه‌هاى بهمن تا اوايل فروردين ظاهر مى‌شود. برگ اين درخت سبز سير و داراى گل‌هايى به رنگ سفيد است.
دارچين اولين بار در سرى‌لانکا يافت شد و بعد از آن، تمام دنيا اين چاشنى را شناختند و براى طعم بهتر غذاها استفاده کردند.

يک قاشق چايخورى دارچين، حاوى 28 گرم کلسيم، 1‌گرم آهن و بيش‌تر از 1 گرم فيبر و مقدار زيادى ويتامين‌هاى C ، K و منگنز است. همچنين مقدار 2/1 گرم کربوهيدرات دارد.

دارچين بومى‌سرى‌لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن کاربرد فراوانى به عنوان ادويه دارد.

خواص درمانى

دارچين رمز جوانى است و مصرف روزانه آن انسان را سالم نگه مى‌دارد. دارچين براى زياد شدن و تجديد قواى جسمانى نيز به کار مى‌رود. کليه‌ها را گرم مى‌کند، ضعف پاها را از بين مى‌برد و کم خونى را درمان مى‌کند.

دارچين بهترين دارو براى دردهاى عضلانى است. دارچين اثر آرام کننده و شاد کننده دارد و از بسيارى از داروهاى آرام بخش بهتر است. در حقيقت مى‌توان گفت دارچين، واليوم گياهى است، زيرا در دارچين ماده اى به نام Cinnamodehyde وجود دارد که روى حيوانات و انسان اثر آرام‌بخش دارد.

اثر مهم ديگر دارچين پايين آوردن تب مى‌باشد و حتى امروزه دارچين را به صورت قرص و کپسول درآورده اند که به عنوان تب‌بر به کار مى‌رود. دارچين رگ‌ها را باز مى‌کند و باعث بهبود گردش خون مى‌شود.

يکى از خواص دارچين اين است که باعث افزايش کارايى هورمون انسولين در بدن مى‌شود و در نتيجه بدن نياز کمترى به اين هورمون براى کنترل قند خون پيدا مى‌کند. بسيارى از افراد مبتلا به ديابت گزارش داده اند که مصرف يک قاشق چايخورى دارچين در روز تاثير بسيار مثبتى بر قند خونشان داشته است.

همچنين برخى تحقيقات نشان‌دهنده تاثير مثبت دارچين در کاهش فشار خون بوده است. دارچين خاصيت عجيب ديگرى دارد و آن تقويت سيستم ايمنى بدن در مقابل بيمارى‌هاست و حتى مى‌توان گفت که اثرى مشابه پنى سيلين و آنتى بيوتيک دارد.

اگر حس کرديد که ضعيف شده‌ايد و ممکن است مريض شويد، چاى دارچينى را فراموش نکنيد و حتى اگر سرما خورده ايد يا ضعف شديد داريد، چاى دارچين بهترين داروست.

دارچين به علت داشتن اسانس و تانن، محرک و قابض است و به عنوان تقويت کننده عمل هضم غذا و جريان گردش خون به کار مى‌رود و از آن براى رفع سوءهاضمه، بويژه در مواردى که با نفخ همراه باشد، به عنوان بادشکن استفاده مى‌شود.

همچنين به علت داشتن تانن در رفع اسهال، ضعف عمومى‌بدن و انعقاد خون مصرف مى‌شود و به صورت دارو، مانند گرد و تنتور به کار مى‌رود.

يکى از دانشمندان انگليسى در کتابى که قرن نهم تاليف نمود ادعا کرد که دارچین معده را تميز آرام و قوى مى‌کند. بنابراين اگر ناراحتى معده داريد حتما از دارچين استفاده کنيد. دارچين علاوه براين همه خواص، طعم بسيار خوبى نيز دارد.
براى اينکه بيش‌تر از طعم و خاصيت درمانى دارچين بهره ببريد، مى‌توانيد موقع دم کردن چاي، مقدارى از پوست آن را داخل قورى بريزيد تا همراه با چاى دم بکشد

گيلاس سرشار از ويتامين هاي A، B، C و D ، قند، آهن، كلسيم، منيزيم و مقدار قابل توجهي پتاسيم، سديم دارد

گيلاس براي خون، تصفيه كننده خوبي است و مزاج اشخاصي را كه در اثر حرارت و زياده روي در مصرف گوشت اسيدي شده است قليايي مي كند، چون ادرار آور است براي اشخاصي كه مبتلا به درد مفاصل، رماتيسم، نقرس، تصلب شرايين، صفراوي يا دموي شده اند مفيد است.گيلاس خاصيت ضدعفوني عليه تخمير روده ها دارد و در يبوست هاي شديد و همچنين در اسهال خوني نيز مفيد است.مصرف قند گيلاس به حد اعتدال براي اشخاصي كه بيماري ديابت دارند ضرري ندارد.گيلاس هاي سياه كه گوشتي نرم دارند سهل الهضم هستند و روده همه اشخاص مي تواند آن را تحمل كرده و هضم كند، حتي اگر مقدار زيادي از آن مصرف شود.ولي گيلاس هاي سفت و درشت كه گوشت آن سفت و سخت است بد هضم بوده و اشخاصي كه مبتلا به سوء هاضمه هستند نمي توانند آن را هضم كنند و بهتر است آن را به شكل كمپوت يا مربا مصرف كنند.

دم كرده ده گرم دم گيلاس، در يك ليتر آب، يك داروي ملين معروف عمومي جهاني است كه در مورد تورم مجاري ادرار مصرف مي كنند و با مصرف آن به طور عجيبي كليه و مجاري ادرار شسته مي شود و شخص بهبود محسوسي در خود مي يابد.مصرف دم كرده گيلاس در حالي كه مواد اسيدي ادرار آن را كم مي كند، حجم آن را زياد مي كند.اغلب 30 گرم دم گيلاس را در يك ليتر آب به مدت ده دقيقه مي جوشانند و آن را براي معالجه گريپ، عفونت كليه ها، يرقان، انسداد مجاري طحال و كبد، رماتيسم، نقرس و قولنج كليوي مصرف مي كنند.

اگر دم گيلاس را خشك مصرف مي كنيد بهتر است پيش از مصرف 12 ساعت آن را در آب سرد بخيسانيد تا نرم شود.دم كرده شكوفه گيلاس براي سينه، داروي مفيد و خوبي است و جوشانده برگ گيلاس در شير، مسهل ملايمي است كه دل درد نمي آورد.در مواقع ميگرن شديد بايد گيلاس را له كرده و روي پيشاني خود گذاشت تا پس از چند دقيقه درد را ساكت كند.

اگر گيلاس را له كنيد و روي پوست خود بگذاريد به علت ويتامين هاي زيادي كه دارد پوست هاي خسته را لطيف و با نشاط مي كند، به همين علت مصرف آن براي معالجه زيبايي صورت و گردن تجويز شده است.

اگر 25 تا 30 گرم از پوست هاي لطيف شاخه هاي درخت گيلاس را در يك ليتر آب بجوشانند، جوشانده تب بري به وجود مي آيد كه بايد آن را در فاصله حمله تب مزمن مصرف كرد.آلبالو هم داراي خواص گيلاس است و مصرف آن اعصاب را آرامش مي دهد، ولي در هر حال نبايد در مصرف آن افراط و زياده روي كرد.

آلبالو و گيلاس ميوه هايي هستند كه پوست و برگ و دم هسته آن مصارف طبي دارند.

گیاه استوقدوس از دهه های پیشین به عنوان گیاهی دارویی ، زینتی و معطر شناخته شده است.

کد خواص بالینی این گیاه عبارتند از:

1- آرام بخشی:

یکی از اولین موارد استفاده از روغن گیاه استوقدوس به منظور تسکین سیستم عصبی بوده است.بوی این گیاه آرام بخش می باشد و برای درمان سردرد، اضطراب، افسردگی ، فشارهای روحی و تنش عصبی کاربرد دارد.

2- تسکین درد:

یکی دیگر از خواص این گیاه تسکین درد می باشد. روغن گیاه استوقدوس باعث کاهش درد ماهیچه ها، گرفتگی ، ارتریت، درد مفاصل ، پیچ خوردگی یا رگ به رگ شدن می باشد.برای برخورداری از این خاصیت گیاه ، روغن آن موثر می باشد که روی موضع مالیده و ماساژ می دهند.

3-مراقبت های پوستی:

روغن استوقدوس در اغلب محصولات دارویی پوست کاربرد دارد و این کاربرد اغلب به خاطر بوی معطر آن است . یکی دیگر از خواص گیاه که کمتر نیز شناخته شده می باشد ، خاصیت ضد قارچی ، گندزدای و ضد التهابی آن می باشد.به همین دلیل در درمان آکنه، چروک صورت، درمان بیماری پسوریازیس، آفتاب زدگی و التیام زخم و سوختگی کاربرد دارد.

4- ارتقا سلامت امعا و احشا:

بعضی افراد اعتقاد دارند که گیاه مزبور برای درمان بعضی از مشکلات گوارشی کاربرد دارد. مثلا جهت روانی و حرکت دستگاه گوارش، تحریک به تولید ماده صفراوی و سایر آنزیم های هضم استفاده می شود. همچنین در درمان علائمی نظیر استفراغ، اسهال، کولیک، معده درد، سوء هاضمه و رفع گاز روده استفاده می شود. روغن گیاه باعث بهبود جریان خون و در نتیجه رهایی از فشار خون می شود.

موارد احتیاط:

استفاده از این گیاه و روغن آن برای بعضی افراد نظیر بیماران دیابتی ، زنان حامله و شیرده ممنوع می باشد. همچنین افرادی که دارای پوست حساس هستند باید در زمان استفاده از روغن گیاه ، احتیاط های لازم را اعمال کنند.